 En dan is het ineens prachtig weer. Tegen de voorspellingen in. Dus wordt het plan voor vandaag weer omgegooid. Annette gaat het gevecht aan met de braamstruiken en Bram pakt de terras deuren aan die nog in de pipowagen gehangen moeten worden. Met de zon op je rug is het heel goed te doen om buiten te werken. Zo langzaam aan gaan we de goede kant op. Met het werk aan de pipowagen maar ook met het weer. En na een dagje in de zon werken moet je even uitblazen met hetzelfde zonnetje in je gezicht.   
0 Comments
 Vandaag zijn de laatste stukken marmoleum in de pipowagen gelegd. Wij zijn heel blij dat het klaar is. Een enorm gepuzzel en zwaar werk. Eerst alles weer leegmaken en stofzuigen. Dan alles passnijden. Daarna inlijmen, neer leggen en dan met allerlei platen en gewichten de boel aandrukken. Dan zoeken we van alles bij elkaar wat zwaar is. Zakken cement, gereedschap enzovoort. En dan wachten tot de lijm uitgehard is. Dat is natuurlijk nog het moeilijkste.     Vanochtend was weer een uitgebreide ochtend in het gemeentehuis. Dit was het zoveelste bezoek om de vergunning van de werkplaats voor elkaar te krijgen. Maar we maken nu echt vorderingen met de aanvraag. Alles duurt gewoon even. In de middag hebben we weer alle moed bij elkaar geraapt en zijn we verder gegaan met "het" linoleum. Het is en blijft een enorm karwei om het netjes pas te maken en neer te leggen. Het lijmen daarna is ook best nog een uitdaging. Maar zoals altijd gaan we geen uitdaging uit de weg.   Vandaag zijn we weer flink in de weer geweest met de linoleum. Het is natuurlijk allemaal zwaar en lastig te verwerken. Zeker als je geen vloerbedekking vakman ben. Maar met veel geduld en goed nadenken kom je ook weer een heel eind. Inmiddels hebben een gedeelte ook echt kunnen lijmen en een volgend gedeelte ligt weer op maar gesneden klaar. Al met al zijn we zeker niet ontevreden met het resultaat.    De zondagochtend begint wel als echte zondagochtend. Met vers gebakken croissants en pain au chocolat. Maar toen ook de koffie weer op was werd het toch weer een dag als alle andere. Aan het werk. Eerst weer zo veel mogelijk de electra afgemaakt en daarna zijn we weer eens aan een nieuw karwei begonnen. Het op maat maken van de vloerbedekking. De rollen marmoleum uit de schuur liggen al een paar dagen in huis bij de kachel om op temperatuur te komen. Goed uitmeten, mallen maken, en nu maar hopen dat het past in de slaapkamer. We gaan het morgen zien.   Vandaag zijn we eerst verder gegaan met de afwerking van de binnenwanden. Daar moeten nog wat afwerklijsten op en die zullen eerst nog geschaafd moeten worden. Ook het opblokken van de pipowagen is weer een stapje verder. Annette stoorde zich niet zo aan het drukke gedoe en deed haar eigen werk. Het afwerken van het bed voor de grote slaapkamer in de pipowagen. Ook dat begint al aardig wat te worden.
 De pipowagen wordt steeds meer compleet. Er komen slaapkamers in. Electriciteit is bijna helemaal compleet. Straks de vloerbedekking. Allemaal heel leuk maar de wagen wordt ook steeds zwaarder. Dat geeft weer een volgend probleem. De banden en de veren doen natuurlijk waar ze voor bedoeld zijn. Het opvangen van schokken. Maar met het gewicht dat grote wordt resulteert dat in het wiebelen op de veren. We gaan de wagen dus netjes opblokken. De assen worden uitgevuld en de banden krijgen het daardoor wat minder zwaar. Ook de veren worden opgeblokt en dat zorgt dat de veren het ook minder zwaar hebben. We hebben het zelf wel een beetje zwaar. Werken onder de kar, op je knieën met alle zware materialen. Best zwaar.
 Hoe kan het weer ineens omslaan. Gisteren was de temperatuur -10 en met de wind een gevoelstemperatuur van -21 en vandaag liep de thermometer op naar een heerlijke 14 graden. Dat is goed berekend een verschil van 35 graden. Ongelooflijk!!!! In de pipowagen lekker met alle ramen en deuren open aan de slag met de elektra. Voorlopig kunnen de lampen branden en ze kunnen ook nog aan en uit met schakelaars. Wat een luxe. Het is echt een verademing met de lente lucht om je heen. De bijen vlogen meteen in en uit en zoemden alsof het heel gewoon was. Nou, ik vond het heel bijzonder.   |